อย่าเรียกหนูว่าเด็กดื้อ

"หลังจากมีนา วงษ์รัตนะ(ปลา) วัย 12 ปีตื่นรู้ เธอก็พบว่าตัวเองอาศัยอยู่ในโลกของเรื่องราว สามารถมองเห็นคอมเมนต์ของผู้ชมจากโลกความจริง และรู้ว่าตัวเองคือ ""นางร้าย"" ของเรื่อง แม้จิตใจจะอ่อนโยน แต่การกระทำกลับถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเด็กนิสัยเสีย จนถูกลงโทษและขังอยู่คนเดียวบ่อยครั้ง ถึงอย่างนั้นสิ่งที่เธอปรารถนาที่สุดก็ยังคงเป็นการมีครอบครัว ขณะเดียวกัน พระเอกและนางเอกมีลูกชายที่เป็นออทิสติกและไม่ยอมพูดมานานถึงสามปี ทั้งคู่จึงตัดสินใจรับเด็กมาอุปการะเพื่อให้มาเป็นเพื่อนของเขา ปลาเรียกทั้งสองว่า ""พ่อ"" และ ""แม่"" ด้วยตัวเอง จนได้เริ่มต้นชีวิตในบ้านหลังใหม่ เธอพยายามเป็นเด็กดี และระหว่างที่ใช้ชีวิตร่วมกับพี่ชาย ก็ช่วยเยียวยาหัวใจของเขาไปทีละน้อย สุดท้ายเธอได้เรียนรู้ที่จะยอมรับตัวเอง และสัมผัสความรักอันอบอุ่นจากครอบครัวที่เธอใฝ่ฝันมาตลอด"